Thursday, 18 December 2008

Destruction - Camden Underworld 16 Δεκεμβρίου 2008

Άλλη μια thrashοβραδυά από ένα από τα παλαιότερα συγκροτήματα του χώρου. Οι Γερμανοί Destruction ήτανε εδώ για να μας θυμήσουνε τί εστί thrash. Ίσως για τους νεότερους να μην αποτελούνε μεγάλο γεγονός αλλά για κάποιον που έχει μεγαλώσει με τα Infernal Overkill, Eternal Devastation και Mad Butcher, και δεν τους έχει δει ποτέ ζωντανώς, η βραδυά της 16ης Δεκεμβρίου αποτέλεσε ορόσημο.

Το Camden Underworld ήτανε για ακόμα μια φορά γεμάτο (όχι όμως ασφυκτικώς, τουλάχιστον είχαμε χώρο για headbanging και είμασταν άνετοι) όταν οι Γερμανοί βγήκανε στη σκηνή για να μας βομβαρδίσουνε με βρώμικο thrash. Κλασσικό αυθεντικό τρίο (εν τάξει χωρίς τον αρχικό τυμπανιστή), και μόνο που είδα τον Schirmer και τον Sifringer στην σκηνή άξιζε τον κόπο. Παίξανε αρκετά παλαιά τραγούδια, με μια μπύρα στο χέρι σε κάθε διάλειμμα, ακόμα και το Total Desaster από τον πρώτο τους μικρό δίσκο Sentence of Death του 1984 (αν και το Total Desaster γράφτηκε το 1983). Κάποια από αυτά που παίξανε δεν τα γνώριζα (ή δεν τα θυμόμουνα) μιας και έχω μείνει στους κλασσικούς πρώτους δίσκους.

Τα τραγούδια που συγκράτησα (μεταξύ των άλλων) είναι τα εξής: Devolution, Life without sense, Urge - the greed of gain, Metal discharge, Death trap, Thrash 'till death, The antichrist/release from agony, Tormentor, Cracked brain, The butcher strikes back, Nailed to the cross, ένα σόλο τύμπανα, Invincible force, Mad Butcher και μία μείξη Iron man και Sweet leaf των θεών. Παίξανε και καποια ακόμα τα οποία δυστυχώς δε θυμάμαι/γνωρίζω.

Γενικώς ήτανε μια πάρα πολύ καλή συναυλία, θυμηθήκαμε και τα παλαιά, τότε που κάθε καινούργιο βινύλιο που αγοράζαμε αποτελούσε απόρροια εβδομάδων αποταμίευσης χαρτζηλικιού. Τότε που κάθε νέα κυκλοφορία συζητιότανε για μήνες με τα φιλαράκια... Τότε που γράφαμε πάνω στις σάκες και στις κασετίνες τα αγαπημένα μας συγκροτήματα. Καλές εποχές και οι Destruction είναι εδώ για να μας θυμίζουνε αυτά που έχουμε ξεχάσει... ότι το μέταλ είναι μουσική για λίγους και ότι το thrash της δεκαετίας του '80 είναι ό,τι καλύτερο και αγνότερο (μετά τους Sabs) έχει βγάλει το metal.

We spit on those who choose to pose, we thrash with all the rest. THRASHHHHHHHHHHHHH!!!!







(τραβηγμένες από κινητό)

2 comments:

ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ said...

Ωραία φάση, μόνο διόρθωσε στην πρώτη παράγραφο τον μήνα. :)

Panos Konstantinidis said...

Δίκαιο έχεις, το διόρθωσα (καταραμένες μπύρες!!).