Now that the wind has called my name...

DOOMSWORD - THE ETERNAL BATTLE

1. Varusschlacht (Varus Battle) 05:24
2. Eternal Battle 05:09
3. Wrath of the Gods 05:14
4. Soldier of Fortune 06:28
5. Battle at the End of Time 05:22
6. The Fulminant 04:05
7. Song of the Black Sword 04:23
8. The Time Has Come... 01:49
9. WarLife 05:17
Total playing time 43:11

Ναι, ανακάλυψα τυχαία μόλις χτες πως κυκλοφόρησε. Με τις δύο πρώτες φορές που το έχω ακούσει δεν ακούγεται κακό, απλά κάτι έχει αλλάξει πολύ. Σοβαρό review σε λίγες μέρες αν έχω όρεξη.

Επιφάνεια - 25/9/2010

Στα Ελευσίνια Μυστήρια η εμφάνιση της Κόρης στους μυημένους ήτανε η ύστατη στιγμή, τα Επιφάνεια (ή Θεοφάνεια). Κάτι τέτοιο έγινε και εχθές στο Terra Vibe όταν ο ΘΕΟΣ έκανε την εμφάνισή του. Για κάποιον που έχει μεγαλώσει με τη φωνή του ΘΕΟΥ ήτανε αδύνατο να μη νιώσει όπως ένιωθαν και οι μυημένοι στα Ελευσίνια.

Η εμφάνιση ήτανε προγραμματισμένη για τις 9.00μμ. Σε ένδειξη αντιβεντετισμού βγήκε τρία λεπτά νωρίτερα "σπάζοντας τη σιωπή" με το αριστουργηματικό Bark At the Moon (έχοντας το φεγγάρι ακριβώς από πίσω του, τέλειος συνδυασμός). Ακολούθησε πανζουρλισμός και τα παιδικά όνειρα ξαναγεννηθήκανε. Ο ΘΕΟΣ μας έδειξε τι θα πει ομορφιά. Ακολούθησε το Scream (μου ήτανε αδιάφορο καθώς πήγα εκεί αποκλειστικώς και μόνο για τα παλαιά του κομάτια) το Mr Crowley όπου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο και κόντεψα να τους πάρω όλους παραμάζωμα, I don't Know (άλλο κορυφαίο άσμα), Suicide Solution (τί να λέμε τώρα), War Pigs (ουδέν σχόλιο), Road to Nowhere (dedicated to a very good friend that passed away - long live Dio), Fire in the sky (πολύ ευχάριστη έκπληξη), Into the void (άλλος πανικός).

Σε αυτό το σημείο έγινε η σύσταση της μπάντας και υπήρξανε ιδιαίτερες επευφημίες για τον Gus G (Έλληνας γαρ) και ακολούθησε το Shot in the dark όπου παρ' ολίγο να με πάρουνε τα κλάματα (α ρε ΘΕΕ), σόλο κιθάρας, και πάλι Rat Salad (WTF - η καλύτερη έκπληξη της συναυλίας!), Iron Man (ουδέν σχόλιον), Killer of Giants (άλλη ευχάριστη έκπληξη), Fly high again (το μοναδικό που έπαιξε από τον Diary...), I don't wanna change the world, Crazy train (ψψψψ τί να λέμε), Mama I'm coming home, No more tears (τι να λέμε τώρα) και έκλεισε κλασσικά με το Paranoid (τσι πουτάνας).

Αυτός ητανε ο ΘΕΟΣ λοιπόν, ο ιδρυτής, η φωνή, το μέλλον, το παρόν και το παρελθόν του μέταλ. Ο,τιδήποτε υπάρχει αυτή τη στιγμή που έχει παραμόρφωση και μαυρίλα έχει τις ρίζες του στον ΘΕΟ (ή για να είμαι πιο σαφής στους ΘΕΟΥΣ - και όπως είχα διαβάσει κάπου κάποτε "Το 1969 ήτανε μια πολύ σημαντική χρονιά για την ανθρωπότητα, ο άνθρωπος πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του στο Φεγγάρι. Όμως ο θεός είχε ήδη κατεβεί στη Γη, είχε τη μορφή των Black Sabbath και δημιούργησε το heavy metal"). Λυπάμαι μόνο τα παιδιά μου ή τα εγγόνια μου που δε θα έχουνε ποτέ την ευκαιρία να τον δούνε ζωντανά. Είμαι πράγματι πολύ τυχερός που τον έχω δει live (kαι δη δύο φορές - η προηγούμενη στο Ozzfest).

Όσο για τον ΘΕΟ τι να πω... έτρεχε πάνω στη σκηνή σαν παιδάκι, πετούσε συνέχεια νερό στις πρώτες σειρές, χοροπηδούσε, χειροκροτουσε... έπαιξε πάνω από δύο ώρες. Μας τσάκισε και με τη φωνή του και με την σκηνική του παρουσία. LONG LIVE THE GOD. Respect.

Tribute to the King of Aquilonia!

Δεν έχω κρύψει τη λατρεία μου για τους Graveland και άλλες ανατολικοευρωπαϊκές μπάντες, από καταβολής γεννήσεως αυτού του blog - η νέα κυκλοφορία του Cold Winter Blades έστρεψε το βλέμμα μου ξανά προς αυτούς, αλλά ένας συγκεκριμένος λόγος θα με κάνει να σκέφτομαι συνέχεια από εδώ και μπρος τη συγκεκριμένη μπάντα, τουλάχιστον μέχρι την ημέρα κυκλοφορίας του split με τους Kreuzfeuer, αφιερωμένο στον μεγάλο χαρακτήρα του Robert Howard, Κόναν το Βάρβαρο, και την ταινία που λατρέψαμε πολλοί - ακόμα και με τον Άρνι ως πρωταγωνιστή. Το τραγούδι King of Aquilonia στα αριστερά του site των Graveland μου έχει ανοίξει πραγματικά την όρεξη, επειδή ο Darken δείχνει να επιστρέφει σε παλαιά και επιτυχημένα μονοπάτια. Εύχομαι μόνο να είναι χορταστικό και με την ίδια ατμόσφαιρα, και όχι ένα ή δύο τραγουδάκια για το κάθε συγκρότημα - ατσάλινη υπομονή μέχρι την ημέρα κυκλοφορίας, ανατρέχοντας παράλληλα στη δισκογραφία των Graveland, ενδείκνυται.

NACHTREICH - STURMGANG

1. Im Sturmwind 07:25
2. In die Ferne 05:22
3. Abschied (Ein letzter Gruß...) 13:20
4. Der verlorene Weg 07:58
5. Von Sturm getrieben 09:36
6. Erinnerungen 11:31
Total playing time 55:10

Κάπου μεταξύ neofolk και κλασικής μουσικής γεννιούνται οι νότες των Nachtreich, ένα μεθυστικό ταξίδι μεσαιωνικής και γοτθικής αναγέννησης, ένα πνευματικό requiem για αυτόν τον κόσμο, αυτά τα χρώματα, αυτές τις φιλίες, αυτές τις αγάπες. Ξεχασμένοι και ριζωμένοι στα δάση και τις ακροκορφές της Βαυαρίας, λαμπεροί σαν τον ήλιο και μυστικοί σαν το σκοτάδι, θα μιλήσουν μόνο σε βασανισμένες ψυχές που θέλγονται από τη στιγμιαία ανάπαυλα πολύ λιγότερο από την χρονοβόρα αναζήτηση - κάτι τέτοιο μαρτυρούν και οι διάρκειες των τραγουδιών τους. Ερεθιστικοί και δροσεροί σαν τους αμερικανούς Forgotten Land, γοητευτικοί και μεθοδευμένα υπερόπτες σαν τους Arkthos, οι Nachtreich κρύφτηκαν με τα πρώτα 4 demos τους από τον κόσμο, πρόωροι προφήτες, θέλοντας να κρύψουν την ευφυϊα τους από τα απαίδευτα αυτιά. Η ιστορική αναγκαιότητα της μουσικής μας, επίτασσε τα τελευταία 2 τους demos να κυκλοφορήσουν εμπορικώς, ώστε να σφραγιστεί η ύπαρξη της μπάντας αυτής. Η ιστορική αναγκαιότητα επίσης, θα φροντίσει ώστε κάποια στιγμή στο μέλλον, να ακούσουμε τα πρώτα 4 demos, όπως είχαν φτιαχτεί, ό,τι και αν περιείχαν. Το συγκεκριμένο τελευταίο demo κυκλοφόρησε μόνο σε 200 κόπιες και συγκεκριμένα κασέτες, από την Seelenkrieg Records, μια επίσης μυστικιστική εταιρεία, και αναρωτιέμαι πως και γιατί είναι ακόμα διαθέσιμο. Ίσως η ιστορική αναγκαιότητα να είναι τυφλή. Ίσως...

ΥΓ: Πάνο, το demo υπάρχει online, αν θέλεις να βάλεις κάποιο τραγούδι στο κουτί, ελεύθερα - σου το λέω επειδή δεν θυμάμαι τίποτα, ούτε κωδικό ούτε κάποιο email για να κάνω log-in.

R.I.P. - 16/5/2010

Ήσουνα πολύ μεγάλος, να είσαι σίγουρος ότι το μέταλ έγινε φτωχότερο. αντίο.

Black Sabbath - Heaven and Hell

Sing me a song, you're a singer
Do me a wrong, you're a bringer of evil
The Devil is never a maker
The less that you give, you're a taker

So it's on and on and on, it's
Heaven and Hell, oh well

The lover of life's not a sinner
The ending is just a beginner
The closer you get to the meaning
the sooner you'll know that you're dreaming

So it's on and on and on, oh it's on and on and on
It goes on and on and on, Heaven and Hell
I can tell, fool, fool!

Well if it seems to be real, it's illusion
For every moment of truth, there's confusion in life
Love can be seen as the answer, but
nobody bleeds for the dancer

And it's on and on, on and on and on....
They say that life's a carousel
Spinning fast, you've got to ride it well
The world is full of Kings and Queens
Who blind your eyes and steal your dreams
It's Heaven and Hell, oh well

And they'll tell you black is really white
The moon is just the sun at night
And when you walk in golden halls
You get to keep the gold that falls
It's Heaven and Hell, oh no!
Fool, fool!
You've got to bleed for the dancer!
Fool, fool!
Look for the answer!
Fool, fool, fool!

TEMNOZOR - HAUNTED DREAMSCAPES

1. Eyes of Death 03:12
2. Evilgod's Ravens 05:36
3. Sunwheels of Solstice 06:00
4. Haunted Dreamscapes 05:05
5. Chalice of Morrow 08:42
6. Heart of Crane Distanc 07:23
7. Silent Be The Wind 05:58
Total playing time 41:56

Να που αποφάσισα να ξαναγράψω εδώ, αν και η αλήθεια είναι πως έχω ακούσει λιγοστή (καινούρια) μουσική τους τελευταίους μήνες, αν και απ' όσο ξέρω έχουν κυκλοφορήσει μερικοί δίσκοι που περίμενα με ανυπομονησία - το νέο Nokturnal Mortum για παράδειγμα, που αποθεώνεται στις κριτικές. Δεν θα μπορούσα όμως να αγνοήσω τούτον εδώ. Τόσα χρόνια περίμενα το νέο πόνημα των Temnozor, αναρωτιόμουν πόσο καλύτερος ιθα ήταν ο ήχος, η παραγωγή, τι νέους ύμνους θα σκαρφίζονταν τα μυαλά τους να γράψουν. Το Did-Dub-Snop από το Eastern Hammer split πριν από δύο χρόνια σχεδόν, προϊδέαζε για ένα φοβερό ήχο, γεμάτο, ολοκληρωμένο πλέον. Το video-πρόβα του The Sunwheel Of Solstice που είδε το φως της δημοσιότητας τον Οκτώβρη του 2008 έδωσε το στίγμα - εξέλιξη. Κυρίες και κύριοι, παρέα σε ξεχωριστή κυκλοφορία με ένα απίστευτο σε ήχο live album που συνοδεύεται και από το πρώτο live DVD της μπάντας, ο δίσκος της χρονιάς κυκλοφόρησε, και παρακαλούνται οι υπόλοιπες μπάντες να σιγήσουν. Μακάρι να ήμουν σήμερα εκεί που ήμουν πριν καιρό και να είχα χρόνο να του αφιερώσω, θα το άξιζε. Χαίρετε.